Θεραπείες / Ενδοδοντία

11.01.2012 | Omnipress
Aς γνωρίσουμε καλύτερα τι είναι η ενδοδοντική θεραπεία
Ενδοδοντική θεραπεία ή κατά κόσμο απονεύρωση, είναι μια θεραπευτική μέθοδος που περιλαμβάνει όλες εκείνες τις επεμβάσεις που γίνονται στο εσωτερικό του δοντιού με σκοπό να αντιμετωπιστούν οι βλάβες του πολφού (νεύρου του δοντιού), αλλά και οι πολφικής αιτιολογίας βλάβες των περιακρορριζικών και περιοδοντικών ιστών.

Ας ξεκινήσουμε όμως με την περιγραφή του πολφού. Όπως κάθε ιστός στο ανθρώπινο σώμα, έτσι και τα δόντια στο εσωτερικό τους, έχουν ένα σύστημα αγγείων, νεύρων και κυττάρων που εξυπηρετούν την πλάση, τη θρέψη, την αίσθηση και την άμυνα. Αυτό το σύστημα είναι δυναμικό δηλαδή η σύσταση, η λειτουργία του, ο όγκος που καταλαμβάνει μεταβάλλονται από φυσιολογικές και παθολογικές επιδράσεις. Είναι γεγονός ότι με το πέρασμα των χρόνων ο όγκος που καταλαμβάνει το σύστημα αυτό μειώνεται λόγω εναπόθεσης οδοντικής ουσίας (οδοντίνης), που παράγεται από κύτταρα του ίδιου του πολφού. Συχνό φαινόμενο όμως είναι η λειτουργία αυτού να επηρεάζεται από παθολογικά αίτια όπως για παράδειγμα βαθιές τερηδόνες, που μπορεί να οδηγήσουν σε διείσδυση μικροβίων στον πολφό που προκαλούν μη αντιστρεπτές βλάβες ή ακόμα και σε εκφύλιση και νέκρωση του, που αν παραμείνουν χωρίς αντιμετώπιση οδηγούν σε πιο σύνθετα προβλήματα όπως περιακρορριζικές αλλοιώσεις και αποστήματα.

Άμεση συνέπεια για τον ασθενή είναι η εμφάνιση έντονου πόνου στο δόντι ή ακόμα και πρηξίματος σε κάποια περιοχή του στόματος. Ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών που προσέρχονται καθημερινά στα ιατρεία μας έχουν κάποια από αυτά τα ιδιαιτέρα επίπονα συμπτώματα. Ο πόνος του δοντιού όπως ισχυρίζονται, είναι από τους πιο έντονους και ενοχλητικούς που μπορεί να νιώσει κάποιος. Συχνά μάλιστα πολλές γυναίκες τον συγκρίνουν με αυτόν του τοκετού. Δικαιολογημένα ίσως γιατί σε πολλές περιπτώσεις τα παυσίπονα δεν προσφέρουν ανακούφιση μιας και λόγω της κατασκευής του πολφού (νεύρου) του δοντιού δεν μπορούν να δράσουν αποτελεσματικά και καταπραϋντικά.

Τότε είναι απαραίτητη η επέμβαση του οδοντίατρου και η πραγματοποίηση της ενδοδοντικής θεραπείας(απονεύρωσης). Το αρχικό στάδιο αυτής που ακολουθεί τη διάγνωση, είναι η διάνοιξη του δοντιού ώστε να αποκτήσουμε πρόσβαση στο μυλικό θάλαμο και τους ριζικούς σωλήνες,τα σημεία ουσιαστικά που καταλαμβάνει το πολύπλοκο αυτό σύστημα. Ακολουθεί η αφαίρεση του με ειδικά μικροεργαλεία και η απολύμανση του χώρου αυτού με συγκεκριμένα διαλύματα. Είναι απαραίτητη η αφαίρεση του συνόλου του πολφού ή των νεκρωμένων στοιχείων του κατά τη διάρκεια της ενδοδοντικής θεραπείας, ώστε να αποφύγουμε επιπλοκές αργότερα. Σημαντικό στάδιο είναι η απολύμανση, γιατί στόχος είναι η εξάλειψη ή η δημιουργία αφιλόξενου περιβάλλοντος για την ύπαρξη και τον πολλαπλασιασμό μικροβίων. Ουσιαστικά με κατάλληλα εργαλεία διευρύνονται οι ριζικοί σωλήνες, ώστε να αφαιρεθεί η μολυσμένη οδοντική ουσία (μηχανικός καθαρισμός), αλλά ταυτόχρονα ειδικά αντισηπτικά διαλύματα χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του μικροβιακού παράγοντα( χημικός καθαρισμός). Απαραίτητη επίσης είναι η λήψη ακτινογραφιών σε κάθε στάδιο της θεραπείας.

Ακολουθεί η τοποθέτηση κατάλληλων αντισηπτικών στο εσωτερικό του δοντιού κατά περίπτωση, πάλι για καταπολέμηση του μικροβιακού πληθυσμού. Αφού γίνουν όλα αυτά και ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης, έρχεται η στιγμή της έμφραξης και ολοκλήρωσης της θεραπείας αφού ο στόχος της ενδοδοντικής θεραπείας είναι η ερμητική και τρισδιάστατη έμφραξη των ριζικών σωλήνων. Οι κώνοι γουταπέρκας σε συνδυασμό με κάποιο φύραμα αποτελούν τα υλικά με τα οποία πραγματοποιείται η έμφραξη.

Η εξέλιξη της ενδοδοντίας τα τελευταία χρόνια είναι μεγάλη και σύγχρονα συστήματα προπαρασκευής και έμφραξης βελτιώνουν τις δυνατότητες των οδοντιάτρων για μια επιτυχημένη θεραπεία. Πλέον τα ποσοστά επιτυχίας των ενδοδοντικών θεραπειών φτάνουν και το 98% κάτι πολύ σημαντικό και ενθαρρυντικό γιατί με αυτό τον τρόπο υπάρχει η δυνατότητα διατήρησης δοντιών, που παλιότερα ίσως οδηγούνταν σε εξαγωγή.

Ένα θεραπευμένο δόντι μετά το πέρας της διαδικασίας έμφραξης των ριζικών σωλήνων χρειάζεται και αποκατάσταση στο μυλικό του κομμάτι (στο κομμάτι που βλέπει και ο ασθενής). Αυτό γίνεται με ανασύσταση (αντικατάσταση της οδοντικής ουσίας που λείπει) και με τη χρήση υλικών, που απομονώνουν το εσωτερικό του δοντιού και τους θεραπευμένους ριζικούς σωλήνες από το εξωτερικό περιβάλλον. Βέβαια συστήνεται μετά η τοποθέτηση στεφάνης ώστε να προστατευτεί το δόντι καλύτερα και να αποφύγουμε πιθανό κάταγμα.

Για να αποφύγουμε λοιπόν την πιθανότητα να υποστούμε όλη αυτήν την θεραπευτική διαδικασία, ο καλύτερος και μοναδικός τρόπος είναι να επισκεπτόμαστε από πολύ μικρή ηλικία τον οδοντίατρο μας τακτικά κάθε έξι μήνες. Έτσι όποιο πιθανό πρόβλημα τερηδονισμού των δοντιών προκύπτει αντιμετωπίζετε έγκαιρα, γρήγορα και ανώδυνα και απομακρύνεται ο κίνδυνος να χρειαστεί ενδοδοντική θεραπεία στο μέλλον.

Πηγή: ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ